Algunhas cousas novas:

Ola compañeiros e compañeiras.

Xa había tempo que non publicaba cousas novas, de aquí para adiante intentarei publicar máis amiudo. Téñovos que agradecer unha cousa moi importante, lectores do espacio do gaiteiro, xa que superamos as 1000 visitas, moitas gracias por seguir lendo este blog, xa que me dá moito ánimo que sigan a subir as visitas e así recompensa o traballo que dar ir escribindo nel, que por outra parte fago con moito gusto.

Hoxe vou deixarvos unha serie de pezas, entre elas temos Airiños de Pol (unha peza de Javier Rodriguez Diaz), Muiñeira do Graceiras (Irmáns Garceiras de Melide), o Pasodobre de Monel Cuadrilha (peza moi fermosa, fácil de tocar e con moita rítmica que tocabamos no grupo Mencer para facer pasarrúas), a Xota da Guía (é unha peza do repertorio tradicional do noso país), A Muiñeira de Chantada (facilitada por Brais Freire) e María se que te llamas (facilitada por Victor Marti).

Moitas gracias por me mandar as pezas compañeiros.

Ata outra e non deixedes de visitar o blog, un saúdo moi grande.

Enquisa do material da gaita:

Hola de novo compañeiros.

Como xa veríades que o material preferido da xente que votou nesta páxina, para construír gaitas, foi o buxo, a miña gaita tamén é de buxo e non a cambiaría por nada, xa que é moi xeitosa e soa moi ben, as demais madeiras tamén fan unhas gaitas moi fermosas, pero non sei se porque é a miña de buxo, ou por calquera outra cousa, pero a min, persoalmente a que máis me gusta é a gaita de buxo.

A miñ foi feita polo artesán Anxo, que, se non me equivoco, era da Terra Chá.

Un saúdo.

Unhas pezas pequenas pero fermosas:

Vou engadir á lista das partituras outras dúas pezas que acabo de conseguir que son a Ribeirana de Pontevedra e o Psacorredoiras de Vilanova. Estas pezas pertencen ó Cancioneiro de Casto Sampedro, e aínda que son curtas teñen moito ritmo e soan moi ben.

Volvemos a andar as andadas:

Olas compañeiros e compañeiras do espacio do gaiteiro.

Tiven un pequeno silencio dunhas semanas porque me marchei de Galicia, pero con intención de volver, e mentres non me dei acomodado non puiden seguir co blog, así que agora xa volvo á carga, seguirei describindo instrumentos galegos artesanais que vaia facendo e ademais tamén irei subindo as partituras que vai conseguindo, ou aprendendo.

Sempre seguirei esperando os vosos comentarios, opinións, pezas que queirades que poña que me mandedes ou se queredes que vos faga unha entrada no blog.

Un saúdo moi grande a todos da miña parte.

A votación do blog:

Ola compañeiros, como quedou a empate que parte vos gusta, ou valorades máis, as das partituras ou a dos instrumentos, que dou a empate, a verdade non me aclara moito. O bo e que vos gustan as dúas por igual.

Un saúdo a todos.

Unha marcha e unha alborada:

Ola bos días compañeiros e compañeiras do espacio do gaiteiro.

Oxe déixovos aquí dúas pezas máis, estas son a Alborada de Corcubión, que é unha peza do Cancioneiro de Casto Sampedro, e tamén colgo, para que descarguedes a Marcha procesional dos de Ponteareas, que como característica da peza destaca a utilización de cinquillos con tresillos.

Un saúdo moi grande a todos e espero que vos gusten.

A gaita de sabugueiro:

Ola compañeiros  e compañeiras que visitades o Espacio do Gaiteiro.

Hoxe vou falar de como se fai unha gaita de sabugueiro, para explicar como se fai este instrumento artesanal galego, voume referir moito a outra entrada, que é a da fabricación da frauta de sabugueiro, xa que a forma de preparar a madeira do sabugueiro para facer o instrumento é a mesma.

Como xa teño dito antes, o sabugueiro é unha madeira moi boa para facer instrumentos de vento, xa que a súa cerna é moi fácil de baleirar e polo tanto podemos obter un tubo oco dunha forma moi sinxela.

Para facer este instrumento vannos facer falta todos estes materiais:

1. Unha barra de sabugueiro sen nós dunha cuarta e media de lonxitude, como mínimo.
2. Un arame que non dobre facilmente.
3. Un ferro que se poda poñer ó roxo vivo.
4. Un coitelo que corte ben.
5. Unha lixa fina.
6. Un pouco de cera ou cola branca para madeira. 
7. Unha brocha pequena.
8. Un pouco de barniz.

Como primeiro paso e máis complicado, imos a buscar unha rama de sabugueiro que nos sirva, esta ten que non ser nin moi gorda nin moi fina, máis ou menos como unha flauta das compradas, tanto en anchura como lonxitude.

Este é o sabugueiro.



Estas son as dúas ramas de sabugueiro cortadas.



Así que temos a rama de sabugueiro, hainas que pelar, e para iso facémolo cun coidelo, eu collín dúas por se non me saía á primeira polo menos ter outras oportunidade. Cando lles quitemos a casca hai que ter coidado de non danala madeira.

Así quedan as ramas despois de pelalas.

Agora que temos as ramas peladas, collemos unha delas e ímola baleirar, xa que esta árbore ten unha cerna moi branda, entón cun arame que sexa maleble pero non moito, estirámolo e chantámosllo na cerna e comezamos a darlle voltas e empurralo para metelo máis, entón vemos como se vai esfarelando a cerna, así que pasemos o arame dun lado a outro, dámoslle voltas ata que non lle quede cerna e deixalo oco de todo e o máis cilíndrico posible.

Así é a apariencia da cerna do sabugueiro.

Despois de baleiralo que así.

Agora e chegados a este punto (ata aquí todo igual ó da frauta de sabugueiro), collemos unha das ramas e despois de baleirala ímolles a facer uns buratos para os dedos, estes comezaranse a facer á distancia que máis cómodo quede para tocar e para soprar, este instrumento haille que soprar como se fose o punteiro dunha gaita, entón comezamos a facerlle os furados, para isto utilizamos o ferro ó roxo vivo, para que perfore a madeira por calor, requentaremos o ferro tantas veces como nos faga falla, para que os furados queden ben.

Aquí vemos como queda a frauta con furados.

Unha vez feitos os furados, temos dúas alternativas, ou cortamos apartir do último furado a gaita, nunha lonxitude de dúas veces e media da lonxitude que hai entre os furados, para que dé un bo son; ou facemos como fixen eu, collemos e a esa mesma distancia facemos outros dous furados á mesma altura, un a cada lado da gaita.

Agora para que sone temos que poñerlle algo no extremo de soprar para que emita son, para iso podemos utilizar diferentes cousas, como son as palletas, pallóns, palletas de centeno ou palla (ensinareinas a facer nunha das próximas entradas), palletas de castiñeiros, etc. Para facer que encaixen estes elementos na gaita de sabugueiro, temos que facer como fixemos co rombón de castiñeiro, se que o furado da gaita moi grande, ir encaixando pezas de sabugueiro unhas dentro de outras, para que nos dea a medida que queremos.

E con isto xa debería sonar, a continuación póñovos como queda a gaita de sabugueiro con un pallón de ronqueta e cunha palleta de castiñeiro, esta última ensinei como se facía no rombón de castiñeiro.

Nesta imaxe vemos a gaita de sabugueiro coa palleta de castiñeiro.

Aquí vemos a gaita de castiñeiro co pallón de ronqueta.

Este instrumento tócase igual que o punteiro da gaita e dá un son que depende da palleta que lle poñades, así que probade e elixide a que máis se axuste ós vosos gustos. O bo deste instrumento é que é máis duradeiro que os que se fan de castiñeiro, que só veñen durando un día.

Se o queremos deixar máis curioso, podemos lixalo un pouco e darlle unha man de barniz, a cola branca de madeira ou a cera, son por se mentres facemos o instrumento nos raxa a madeira ou nas xuntas perde algo de aire, entón botámoslla e xa non o perde.

Espero que vos saíse que vos gustara facelo tanto como me gustou a min facelo e explicarvos como se fai.

Un saúdo a todos.